ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟

جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت

نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم . تو تنها نيستي .

توکوله بارت عشق ميزارم که بگذري،

قلب ميزارم که جا بدي،

اشک ميدم که همراهيت کنه،

ومرگ که بدوني برميگردي پيشم

ما را یک دل از خوبان جدا نیست ولی صد حیف خوبان را وفا نیست به

...................................

تو مثل ستاره ها می مونی مثل اونا زیبا مثل اونا دست نیافتنی اما فقط یه

فرقی با اونا داری که اونا خیلی زیادن ولی تو یه تکی

                                            

فقط به خاطر تو.....

اگر نميتواني درخت باشي ، بوته باش

اگر نميتواني بوته اي باشي ،علف کوچکي باش

و چشم انداز کنار شاهراهي را شادمانه تر کن

اگر نميتواني نهنگ باشي ،فقط يک ماهي کوچک باش

ولي بازيگوش ترين ماهي درياچه

همه ما را ناخدا که نميکنند ، ملوان هم ميتوان بود

در اين دنيا براي همه ما کاري هست 

کارهاي بزرگ و کارهاي کمي کوچکتر

و آنچه وظيفه ماست چندان دور از دسترس نيست

اگر نميتواني شاهراه باشي ، کوره راه باش

اگر نميتواني خورشيد باشي ، ستاره باش

با بردن و باختن اندازه ات نميگيرند 

هر آنچه که هستي بهترينش باش!

  

آسمون دل من آبی نیست

دل من از عاشقی خالی نیست بی کس و تنهام ولی 

 تنهاییم عالمیست تنهایی رنجیست عجیب

اما دلم مایوس نیست فردا از این دنیا میرم 

اما کسی پیشم نیست مرده که تنها نمیشه

مردن دوای تنهاییست

 

       

 

تا چشم گشودی ـ یار دگر نبود ـ تنها رد پایی بر خاک نمناک تازه بود ـ تا پرده ی

غرور از برابر چشمانت گشودی ـ لبخندش در غبار بیگانه بود ـ تا نفس هایت سکوت

را می درید ........ خودت را تنها یافتی ـ در میان حس خاطرات دور ـ دلش را شکستی

ـ با یاد او سر بر خاک نهادی ـ از اعماق گنجینه ی وجودت ـ زیباترین یاقوت یمانی را

لمس می کنی ـ دگر اشک می ریزی ـ یاقوت هایه یمانی را هزاران تکه می کنی ـ شب

سایه ی سردش را بر سرت می کشد ـ قدم از قدم بردار ـ نگذار یاد یار ابدی شود ـ

اشک نریز ـ نگذار گنجینه ی وجودت به سر برسد ـ زیرا هستی ادمی بی یاقوت های

نقره ای رنگ هیچ است ... هیچ...

پیش از ان که پا بر زمین بگذارد ـ خداوند تکه ای خورشید و پاره ای ابر به او داد و فرمود : " ای انسان زندگی کن و بدان که در ازمون زندگی این ابر و این خورشید فراوان به کارت می اید" ـ انسان نفهمید که خدا چه می گوید پس از خدا خواست تا گره ی ندانستنش را قدری باز کند ـ خداوند گفت :"این ابر و این خورشید ابزار کفر و ایمان توست ... زمین من اکنده از حق و باطل است ... اما اگر حق را دیدی خورشیدت را به در کش تا حق را اشکار کنی ... اما اگر حق را بپوشانی نامت در زمره ی کافران خواهد امد "ـ انسان گفت :" من جز روشن گری به زمین نمی روم و می دانم این ابر هیچ گاه به کارم نخواهد امد

لیلی در کنار درخت انار ب

ود ـ عشق لیلی در دل درخت انار جوشید ـ درخت سبز شدو 

گل داد ... سرخ سرخ ـ گل ها انار شد داغ داغ ...دانه ها عشق می ورزیدند در دل کوچک انار جای نمی گرفتند ـ انار ترک برداشت ... دانه ها ترکیدند ـ خون انار روی دست لیلی چکید ـ لیلی انار را از شاخه چید ... مجنون به لیلیش رسید

 راز رسیدن همین بود ـ کافی است فقط اناره دلت ترک بخورد ...

 

با تو هر جهنمی می شه بهشت

با تو می شه صد هزار قصه نوشت

با تو می شه خونه کرد تو شهر عشق

اما افسوس نمی زار سر نوشت

  

درجلسه امتحان عشق

من مانده ام و یک برگه سفید

یک دنیا حرف ناگفتنی

ویک بغل تنهایی و دلتنگی...

درد* دل من در این کاغذ کوچک جا نمی شود

در این سکوت بغض آلود

قطره کوچکی اشک سرسره بازی می کند

عاشقانه قطره را به آغوش میکشد

عشق تو نوشتنی نیست

باتودر برگه ام کنار آن قطره

یک قلب کوچک می کشم

وقت تمام است

برگه ها بالا.....

       

 

                                        چون دنيا يه روز تموم ميشه
                                           نميخوام بگم که مثل گلی
                                      چون گل هم يه روز پژمرده ميشه
                          نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس
                                      چون شب هم بالاخره تموم ميش
                                    نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلال
                                      چون اب که هميشه پاک نميمونه
                                        نميخوام بگم که دوستت دارم
                                       چون منکه اصلا دوستت ندارم
                                               بلکه من عاشقتم
                         چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بود

 توی باور نازت                                     ازم یه یاغی ساختی

               می خوام بگم عزیزم                           منو تو نشناختی

               دوست دارم که باشم                          تو باور تو یک مرد

                با حال التماسی                                  بگم دوباره برگرد

               هر واژه که بینم                                   تو رو یادم میاره

          همه می خوان بگن                 اون منو دوسم نداره

               هر روز مث اشکی                                که می خوام بارون ببینم

               ولی طاقت نمیارم                                 تو چشای تو نشینم

               مگه من دل نداشتم                              دل منو شکستی

               چرا وفا نکردی                                      به اون عهدی که بستی

               تو که گذاشتی و رفتی                           منو تو این شب سرد

               با التماس دستام                                    میگم دوباره برگرد

                                                 

                            

نرواز پیشم من بی تو میمیرمممممممممممممممممممممممم